🏛 میدان سرخ

میدان اصلی کشور، سنگفرش، میان کرملین، گوم، موزه تاریخی دولتی و کلیسای جامع سنت باسیل.

نام «سرخ» (به معنای «زیبا») در نیمه دوم قرن 17 بر میدان نشست؛ پیش از آن «تورگ» (بازار) و «پوژار» (آتش‌سوخته) نامیده می‌شد.
ابعاد میدان حدود 330 در 75 متر است.
در 1990 میدان سرخ همراه با کرملین در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
«لوبنوئه مستو» از 1549 ذکر شده؛ برخلاف افسانه، اعدام‌ها معمولاً روی آن نبود، بلکه کنارش انجام می‌شد.
تندیس مینین و پوژارسکی اثر ایوان مارتوس در 1818 رونمایی شد و در 1931 به کلیسای جامع سنت باسیل منتقل شد.
گوم، با نام پیشین «ردیف‌های تجاری بالا»، در 1890 تا 1893 به طرح الکساندر پومرانتسف ساخته شد.
آرامگاه گرانیتی کنونی لنین به طرح الکسی شچوسف در 1930 ساخته شد.
در 7 نوامبر 1941 نیروهای خارج‌شده از رژه از همین‌جا مستقیم به جبهه رفتند.