جاده‌ی پترهوف: از کیریانوو تا الکساندرینو

⏱ 5 ساعت🚶 5 کیلومتر + 🚋🍽 2📍 9 ایستگاه

🚶 متوسط — 3 تا 7 کیلومتر

داچاهای دوران کاترین، کارخانه‌ی پوتیلوف، موزه‌ی مدرسه‌ای آخماتووا، گورستانی قدیمی با سنگرها و آوتووی استالینی - تاریخ ناحیه‌ی کیروف بدون ایستگاه مترو.

🏛 تاریخ و معماری🏘 بیرون از مرکز

🗺 باز کردن در نقشه Yandex (با حمل‌ونقل عمومی)

1
🖼 عمارت «کیریانوو» داشکووا (Усадьба Дашковой «Кирьяново»)
пр. Стачек, 45
🎟 بلیت
ویلای 1784 شاهزاده خانم داشکووا - موزهٔ تاریخ جادهٔ پترهوف، جایی که روزگاری صدها عمارت بود.
از مترو Kirovsky Zavod شروع کنید (700 متر). موزه‌ای درباره‌ی صد ملک جاده‌ی پترهوف.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Nikolai Bulykin · CC BY-SA 4.0
© Леонид ВлК · CC BY-SA 4.0
© Екатерина Борисова · CC BY-SA 4.0
- نام آن از «کیر و یوآنوو» است: در روز قدیسان کوروش و یوحنا، 28 ژوئن 1762، کاترین دوم به تخت نشست.
- خانهٔ سنگی در 1783 تا 1784 ساخته شد؛ طرح رسماً به کوارنگی نسبت داده می‌شود، اما داشکووا خود را طراح معرفی کرد.
- داشکووا در خاطراتش دربارهٔ ساخت نوشت: «حتی همراه بناها زحمت کشیدم».
- پلان نیم‌دایره به خانه لقب «نعل اسب» داد؛ افسانه می‌گوید اسب ملکه اینجا نعلش را از دست داد.
- در دههٔ 1970 ساختمان به‌عنوان کاخ عروسی مرمت شد و از 2007 شعبه‌ای از موزهٔ نارووسکایا زاستاوا در جناح آن کار می‌کند.
- بزرگ‌راه پرسرعت غربی درست به عمارت می‌چسبد.
🚶 پیاده
2
🏛 کلیسای نیکلای و الکساندرا کنار کارخانه‌ی پوتیلوف (Церковь Николая и Александры у Путиловского завода)
пр. Стачек, 48
کلیسای کارخانه‌ی اوایل قرن بیستم که برای کارگران کارخانه‌ی پوتیلوف ساخته شد.
کلیسای کارخانه‌ی کارگران پوتیلوف.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Spb.Terminator · CC BY-SA 4.0
- ساخت کلیسا از 1901 پنج سال طول کشید و با کسر از دستمزد کارگران - 2٪ درآمد - تأمین شد.
- طراح، مهندس عمران واسیلی کوسیاکوف است؛ کلیسا دو طبقه دارد و طبقه‌ی بالا به سنت نیکلاس معجزه‌گر اهدا شده است.
- در 1907 پیکر نیکلای پوتیلوف به سردابه‌ی کلیسا منتقل شد، هرچند وصیت کرده بود در جزیره‌ی گلادکی دفن شود.
- در 1922 نمازگزاران با سلاح در دست در برابر مصادره‌ی اشیای گران‌بهای کلیسا ایستادند.
- در 1925 کلیسا بسته و به باشگاهی به سبک سازه‌گرایانه بازسازی شد.
🚶 پیاده
3
🏛 کارخانهٔ کیروف و مجسمهٔ پوتیلف (Кировский завод и памятник Путилову)
ул. Газа / пр. Стачек, 47
دروازهٔ اصلی کارخانهٔ پیشین پوتیلف و مجسمهٔ بنیان‌گذارش، نیکلای پوتیلف.
نگهبانی و بنای یادبود پوتیلوف؛ موزه‌ی کارخانه با وقت قبلی است.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Nikolai Bulykin · CC BY-SA 4.0
© Artyom Svetlov · CC BY 4.0
- تاریخ کارخانه به 1801 برمی‌گردد، هنگامی که ریخته‌گری آهن دولتی کرونشتات به اینجا منتقل شد.
- در 1868 نیکلای پوتیلف این بنگاه را خرید و کارخانهٔ پوتیلف شد.
- در 1911 ناوشکن «نوویک» اینجا به آب افتاد - سریع‌ترین کشتی جهان در آن زمان.
- در 1924 کارخانه نخستین تراکتور شوروی، فوردسون-پوتیلوویتس، را تولید کرد.
- در 17 دسامبر 1934، 16 روز پس از ترور کیروف، کارخانه به نام کیروف نام‌گذاری شد.
- مجسمهٔ پوتیلف، اثر مجسمه‌ساز کنستانتین گاراپاچ، در اکتبر 2020 کنار دروازه رونمایی شد.
🚶 پیاده
4
🍽 رستوران Kuzu (Кузу)
Краснопутиловская ул., 14/12
▮▮▯▯▯
ناهار در بلوک‌های استالینی آوتوو.
🍴 رستوران قفقازی در Avtovo استالینی. چه سفارش بدهید: خاچاپوری (نان پنیری)، شاشلیک، پلو، پیش‌غذا.
🚶 پیاده
5
🖼 موزهٔ «آنا آخماتووا. عصر نقره‌ای» (Музей «Анна Ахматова. Серебряный век»)
Автовская ул., 14
🎟 بلیت
نخستین موزهٔ آخماتووا در روسیه، که از یک باشگاه مدرسه‌ای رشد کرد: تالارهایی مانند «سگ ولگرد»، «کوماروو» و دیگران.
موزه‌ی کوچکی در مدرسه‌ای سابق - ساعت کار را از قبل بپرسید.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Peterburg23 · CC BY 3.0
- موزه به آنا آخماتووا و تمام خانوادهٔ گومیلف اختصاص دارد.
- نمایشگاه نُه تالار دارد - از «تزارسکویه» و «اسلپنیوو» تا «سوگواره»، «منظومه‌ای بی‌قهرمان» و «اتاق یاد».
- از نمایش‌ها کتاب‌هایی با دستخط آخماتووا و از کتابخانهٔ شخصی او است.
- یکی از تالارها به سفرهای نیکلای گومیلف اختصاص دارد.
🚶 پیاده
6
☕️ نانوایی‌های بریتانیایی در خیابان استاچک (Британские пекарни на Стачек)
пр. Стачек, 90
▮▯▯▯▯
قهوه با کروسان.
🍴 نانوایی و شیرینی‌پزی با صبحانه. چه سفارش بدهید: صبحانهٔ انگلیسی، کروسان بادام با مارزیپان، اکلر ناپلئون.
🚶 پیاده
7
🏛 گورستان کراسننکویه (Красненькое кладбище)
пр. Стачек, 98
گورستانی قدیمی کنار جویبار کراسننکایا: گور قربانیان سیل 1824، کارگران پوتیلوف و سنگرهای بتنی 1941 خط ایژورا.
گور قربانیان سیل 1824 و سنگرهای خط ایژورا.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Spb.Terminator · CC BY-SA 4.0
© GAlexandrova · CC BY-SA 4.0
- گورستان در 1776 تأسیس شد (برخی منابع 1757 می‌گویند) و حدود 30 هکتار وسعت دارد.
- در گور دسته‌جمعی 152 قربانی سیل 7 نوامبر 1824 خفته‌اند - بیشتر کارگران کارخانه ریخته‌گری آهن.
- کلیسای کازان سال 1901 پیش از جنگ سوخت؛ کلیسای کنونی که از بتن سبک ساخته شده، در 2001 تقدیس شد.
- بیش از صد سرباز گروهان‌ها و گردان‌های تنبیهی جبهه لنینگراد که در 1942–1943 کشته شدند، اینجا دفن‌اند.
- در 1961 نقاشان آرفیف و شاگین چند ماه در گورستان زندگی کردند و در سردابه‌ها می‌خوابیدند.
🚶 پیاده
8
🏛 تانک پیروز کنار کیروفسکی وال (Танк-победитель у Кировского вала)
пр. Стачек, у д. 106
تانک سنگین KV-85 روی پایه، بر خط دفاعی 1941–44، جایی که جبهه 4 کیلومتر از کارخانه‌ی کیروف فاصله داشت.
خط دفاعی 1941 درست در استاچک پراسپکت.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Florstein · CC BY-SA 4.0
- روی پایه تانک سنگین KV-85 ساخته‌ی کارخانه‌ی کیروف در چلیابینسک است - یکی از تنها دو نمونه‌ی باقی‌مانده.
- بنا در 1951 به پیشنهاد طراح ژوزف کوتین و به طراحی معمار و. آ. کامنسکی برپا شد.
- پشت تانک سنگر بتنی‌ای باقی است که یگان‌های ضدتانک ارتش 42 در آن خط را نگه می‌داشتند.
- در 1945 طاق پیروزی در نزدیکی بود: در 8 ژوئیه سربازان بازگشته از جبهه اینجا استقبال شدند.
- از 2020 میدانچه‌ی تانک «لنینگرادسکی» نام دارد.
🚋 تراموای 36 در امتداد استاچک پراسپکت به‌سمت استرلنا یا اتوبوس، ≈10 دقیقه تا الکساندرینو
9
🌳 عمارت و پارک الکساندرینو (Усадьба и парк Александрино)
пр. Стачек, 226
🚪 ورودی از خیابان استاچک
عمارتی نوکلاسیک از چرنیشف‌ها-شرمتف‌ها (دههٔ 1770، منسوب به والن دو لا موت) و پارکی منظره‌ای.
پارک ملکی با برکه‌ها.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Florstein (Telegram:WikiPhoto.Space) · CC BY-SA 4.0
© GAlexandrova · CC BY-SA 4.0
© Екатерина Борисова · CC BY-SA 4.0
- در اوایل قرن هجدهم این زمین‌ها به تزارونا ناتالیا آلکسییونا، خواهر کوچک‌تر پتر اول، تعلق داشت.
- ساختمان اصلی در پلان مربع است و هشت ایوان بیرون‌زده با ستون‌های کامپوزیت دارد.
- نام پارک را آخرین مالک پیش از انقلاب، الکساندر دمیتریویچ شرمتف، برگزید.
- پارک منظره‌ای در میانهٔ قرن نوزدهم در زمان شرمتف‌ها ساخته شد؛ از سازندگانش معمار نیکلای بنوا بود.
- پس از انقلاب ساختمان مسکونی شد و تالار تشریفات مدتی به‌عنوان خوکدانی به کار رفت.
- در جنگ عمارت در خط مقدم دفاع از لنینگراد بود و ویران شد؛ ساختمان در دههٔ 1960 به طراحی م. م. پلوتنیکف بازسازی شد.
- امروز مدرسهٔ هنر کودکان در ساختمان اصلی فعالیت می‌کند.
- از فیلم‌هایی که اینجا ساخته شد: «دکتر کالیوژنی» (1939) با رایکین و ژیمو، فیلم ترسناک «خون‌آشام‌ها» و سریال «ناستیای بیچاره».