پل شیرها، کلیسای جامع ولادیمیر و داستایفسکی

⏱ 1 ساعت و 15 دقیقه🚶 3.4 کیلومتر🍽 0📍 3 ایستگاه

🚶 متوسط — 3 تا 7 کیلومتر

شیرهای چدنی روی کانال گریبایدوف، کلیسایی که داستایفسکی به آن می‌رفت و خانه‌ای که «برادران کارامازوف» در آن نوشته شد. حیاط‌ها و کانال‌های پترزبورگیِ رمان‌های او.

🏛 تاریخ و معماری🎨 هنر⏱ حدود یک ساعت

🗺 باز کردن در نقشه Yandex

1
🏛 پل شیرها (Львиный мостик)
پل عابر باریک بر کانال گریبایدوف که زنجیرهای آن را چهار شیر چدنی نگه داشته‌اند.
عاشقانه‌ترین پل کوچک کانال گریبایدوف
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Sergpavl · CC BY-SA 4.0
© Екатерина Борисова · CC BY-SA 4.0
© Ermell · CC BY-SA 4.0
- پل در 1 ژوئیهٔ 1826 افتتاح شد و هم‌زمان با پل بانک طراحی شده بود.
- این پل یکی از سه پل زنجیری عابر باقی‌ماندهٔ پترزبورگ است، در کنار پل‌های بانک و پوچتامتسکی.
- شیرها را آکادمیسین پاول سوکولوف مدل‌سازی کرد و پیکره‌های چدنی نخست «مثل مرمر» به رنگ سفید مات رنگ شدند.
- تا 1912 پل «ماریینسکی» و «پل عابر تئاتر» هم نامیده می‌شد.
- در 1882 ساحل با یک ردیف قطعه‌سنگ گرانیتی بالا آورده شد و شیرها همراه با پایه‌هایشان بلند شدند.
🚶 پیاده
2
🏛 کلیسای جامع ولادیمیر (Владимирский собор)
Владимирский пр., 20
کلیسای جامع پنج‌گنبد با برج ناقوس جداگانه در میدان ولادیمیرسکایا.
کلیسای محله داستایفسکی
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Александровы АГ · CC BY-SA 4.0
© Екатерина Борисова · CC BY-SA 4.0
- کلیسا در 1761 تا 1769 ساخته شد و برج ناقوس جداگانه را جاکومو کواردنگی در 1791 تکمیل کرد.
- در 1828 مراسم تشییع آرینا رودیونونا، دایه پوشکین، اینجا برگزار شد.
- فیودور داستایفسکی در سال‌های پایانی عمرش از اعضای این کلیسا بود.
- ایکونوستاس باروک قرن 18 در 1808 از کلیسای کاخ آنیچکوف به اینجا منتقل شد.
- در 1932 کلیسا بسته شد و در آن کارخانه «لنماشوچیوت» برپا شد؛ در 1989 به کلیسا بازگردانده شد.
- خیابان ولادیمیرسکی و میدان ولادیمیرسکایا به نام همین کلیسا نامیده شده‌اند.
🚶 پیاده
3
🖼 موزه داستایفسکی (Музей Достоевского)
Кузнечный пер., 5/2
🎟 بلیت
آخرین آپارتمان نویسنده: اتاق کار با ساعتی که در لحظه مرگش ایستاده، اتاق کودکان و اتاق پذیرایی.
«برادران کارامازوف» اینجا نوشته شد. از 12 نوامبر 2026 موزه برای بازسازی بسته می‌شود - آن‌وقت خانه را از بیرون می‌بینیم.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Monoklon · CC BY-SA 4.0
© Davide Mauro · CC BY-SA 4.0
© Александровы АГ · CC BY-SA 4.0
- داستایفسکی از اکتبر 1878 تا مرگش در 28 ژانویه 1881 اینجا زندگی کرد و «برادران کارامازوف» و سخنرانی پوشکینش را همین‌جا نوشت.
- نویسنده نخستین بار در سال 1846 مدتی کوتاه در این خانه زندگی کرده بود.
- موزه در 11 نوامبر 1971، در صد و پنجاهمین سالگرد تولد داستایفسکی افتتاح شد.
- اتاق کار بر اساس عکسی از والدمار تاوبه بازسازی شده که بلافاصله پس از مرگ نویسنده در 1881 گرفته شد.
- ساعت اتاق کار متعلق به برادر کوچک‌تر نویسنده، آندری داستایفسکی بود.
- تنها شیء اصیل در راهرو، کلاه نمدی داستایفسکی است.
- نمایشگاه بر پایه مجموعه نوه نویسنده، آندری فیودوروویچ داستایفسکی، شکل گرفته است.