سیفتسف وراژک: هرتسن، تسوتایوا و اسپاسو هاوس

⏱ 1 ساعت و 45 دقیقه🚶 2.3 کیلومتر🍽 1📍 5 ایستگاه

🐢 کم — زیر 3 کیلومتر

یک ساعت و نیم در کوچه‌های آرام میان پرچیستنکا و آربات: خانه‌ای که هرتسن «مقصر کیست؟» را در آن نوشت، پای در شیرینی‌فروشی و عمارتی که طبق یک روایت بولگاکف ایده‌ی مجلس رقص شیطان را از آن گرفت.

🏛 تاریخ و معماری🎨 هنر⏱ حدود یک ساعت

🗺 باز کردن در نقشه Yandex

1
🚶 کوچه‌ی سیوتسف وراژک (Переулок Сивцев Вражек)
Сивцев Вражек пер., от Гоголевского бульвара до Денежного пер.
کوچه‌ای آرام در آربات در امتداد بستر رود ناپدیدشده‌ی سیوکا: ساختمان‌های آپارتمانی آرنو، عمارت‌های سبک امپراتوری و مسکن سازه‌گرا دهه‌ی 1930.
از Kropotkinskaya در بولوار گوگول 5 دقیقه تا ابتدای کوچه. عجله نکنید: در شماره‌ی 19 لوح تسوتایواست، شماره‌ی 15/25 ساخت‌گرایی دهه‌ی 1930 است و در 9A مارشال‌ها زندگی می‌کردند.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Shakko · CC BY-SA 4.0
© Svetlov Artem · CC BY-SA 4.0
- نام سده‌ی 17 آن از دره‌ی کم‌عمق («وراژک») است که رود سیوکا (سیوِتس) در کفش جاری بود و در اوایل سده‌ی 19 به زیرزمین هدایت شد.
- کوچه بیش از یک بار تغییر نام داد: ترویتسکی، پروتاسیفسکی و پودیاچسکی بوده است.
- مارینا تسوتایوا در سال‌های 1911–1912 در شماره‌ی 19 زندگی کرد و ماکسیمیلیان ولوشین نزد او ماند.
- در زمستان 1890–1891 سرگی راخمانینوف در شماره‌ی 15 که امروز دیگر نیست زندگی می‌کرد.
- مارشال‌ها و ژنرال‌ها در شماره‌ی 9A زندگی می‌کردند، و نیز مجسمه‌ساز یوگنی وتچیچ.
🚶 پیاده
2
🖼 موزهٔ خانهٔ هرتسن (Дом-музей Герцена)
Сивцев Вражек пер., 27
🎟 بلیت
عمارت چوبی به سبک امپراتوری که هرتسن آخرین سال‌های مسکوی خود را با خانواده در آن گذراند: اتاق‌های یادبود، دست‌نوشته‌ها، پرتره‌ها و اشیای آن دوره.
بازدید حدود 40 دقیقه می‌برد. چهارشنبه و پنجشنبه موزه تا 21:00 باز است — بعد از کار راحت است؛ دوشنبه تعطیل. اتاق پذیرایی را ببینید که غرب‌گرایان و اسلاوفیل‌ها در آن بحث می‌کردند.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Ivengo(RUS) · Public domain
- هرتسن این خانه را در 1843–1847 اجاره کرد - از اینجا در 1847 به خارج رفت و هرگز به روسیه بازنگشت.
- اینجا رمان «مقصر کیست؟» و داستان‌های «دکتر کروپوف» و «زاغ دزد» را نوشت.
- بلینسکی، گرانوفسکی، شچپکین و آکساکوف‌ها به این خانه می‌آمدند - در اتاق پذیرایی غرب‌گرایان و اسلاوگرایان بحث می‌کردند.
- موزه در 1976 گشایش یافت و بخشی از موزهٔ دولتی ادبیات است.
🚶 پیاده
3
☕️ کافه-شیرینی‌فروشی «پیروگ‌های تیرولی» در کوچه‌ی کالوشین (Кафе-кондитерская «Тирольские пироги»)
Калошин пер., 6, стр. 1
▮▮▯▯▯
از کوچه‌ی کالوشین، 2 دقیقه از موزه. یک برش پای با قهوه شام سبک خوبی می‌شود. سالن کوچک است و شب‌ها ممکن است شلوغ باشد؛ می‌توانید بیرون‌بر بگیرید.
🍴 شیرینی‌فروشی ریز میان سیوتسف وراژک و آربات: پیروگ تیرولی با توت و پنیر کشک، اشتروودل، کیش و قهوه. چه سفارش دهید: یک برش پیروگ توت و کاپوچینو.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
- «پیروگ‌های تیرولی» نشان تجاری کارخانه‌ی شیرینی‌سازی مسکو، «کروگ»، است.
- شیرینی‌فروشی کالوشین نخستین کافه‌ی برندی این زنجیره است.
- کوچه به تئاتر واختانگوف می‌رسد، پس مردم اغلب پیش از نمایش برای قهوه سر می‌زنند.
- شیرینی و نان همین‌جا پخته می‌شود؛ جز پیروگ منو اشتروودل، اکلر، سوپ و ساندویچ دارد.
🚶 پیاده
4
🏛 کلیسای تجلی منجی در پیسکی (Церковь Спаса Преображения на Песках)
Спасопесковский пер., 4А
کلیسایی سده‌ی 18 در کوچه‌ای آرام نزدیک آربات، همان که پولنوف در «حیاط مسکو» کشید.
از آربات بگذرید و وارد کوچه‌ی اسپاسوپسکوفسکی شوید. در میدان رو به کلیسا بایستید — این منظره‌ی نقاشی «حیاط مسکو» اثر پولنوف است.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Дмитрий Мозжухин · CC BY 3.0
- کلیسای سنگی در 1711 در جای کلیسای چوبی شهرک استرلتسی، شناخته‌شده از 1642، ساخته شد.
- در اوایل سده‌ی 20 زنگ‌نواز چیره‌دست، کنستانتین ساراژف، زنگ‌ها را در زنگ‌خانه می‌نواخت.
- کلیسا در 1932 بسته شد و در دهه‌ی 1960 به کارگاه عروسک‌سازی سایوزمولت‌فیلم تبدیل شد.
- ده زنگ را تئاتر موسیقی استانیسلاوسکی و نمیروویچ-دانچنکو به کلیسا هدیه داد؛ آن‌ها از صومعه‌ی ویران‌شده‌ی استراستنوی‌اند.
- در 1891 دروازه‌ای شبه‌گوتیک به زنگ‌خانه پیوست و سردر اصلی شد.
🚶 پیاده
5
🏛 اسپاسو-هاوس (عمارت وتوروف) (Спасо-хаус)
Спасопесковская пл., 10
عمارت نئوکلاسیک دهه‌ی 1910 با نیم‌روتونda و ستون‌ها - از 1933 اقامتگاه سفیر آمریکا؛ ما از بیرون، از باغ میدان اسپاسوپسکوفسکایا، نگاه می‌کنیم.
عمارت روبه‌روی کلیسا، آن‌سوی میدان. اقامتگاه سفیر آمریکاست: از میدان می‌شود عکس گرفت، اما به حصار نزدیک نشوید. تا Smolenskaya 5 دقیقه در کوچه است.
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Valeriy Yevseyev (U.S. Embassy Moscow) · Public domain
© shakko · Public domain
- عمارت در 1913–1915 برای صنعتگر نیکولای وتوروف به طراحی ولادیمیر آداموویچ و ولادیمیر مایات ساخته شد.
- نام از میدان اسپاسوپسکوفسکایا و کلیسای منجی در پیسکی روبه‌روی آن است.
- در 1918–1933 دفاتر و آپارتمان‌هایی در آن بود و کمیسر امور خارجه، گئورگی چیچرین، این‌جا می‌زیست.
- ایالات متحده از 1933 خانه را اجاره کرده است: سفیر ویلیام بولیت نخستین کسی بود که این‌جا ساکن شد.
- جشن بهاری آوریل 1935 با حیوانات زنده و دو ارکستر، به گفته‌ای، در «تالار بزرگ شیطان» بولگاکف بازتاب یافته است.

↩️ بازگشت: از اسپاسو هاوس 5 دقیقه پیاده تا ایستگاه مترو Smolenskaya (خط آبی یا آبی روشن)