متروپل، بولشوی و کامرگرسکی

⏱ 1 ساعت🚶 1.6 کیلومتر🍽 0📍 4 ایستگاه

🐢 کم — زیر 3 کیلومتر

مایولیکای ورووبل بر متروپل، ارابهٔ آپولو بالای بولشوی، کافه‌های فضای باز کامرگرسکی و نوگوتیک فروشگاه سابق یلیسیف - مرکز باشکوه شهر در یک ساعت.

🍽 تور غذا🏛 تاریخ و معماری⏱ حدود یک ساعت

🗺 باز کردن در نقشه Yandex

1
🏛 هتل Metropol
Театральный пр-д, 2
هتلی به سبک آرنوو از 1905 با موزاییک، نما و گنبد ویترای بر رستوران.
ساختمان را از تئاترنی پراِزد دور بزنید: کاشی‌کاری مایولیکای «شاهدخت رویا» از طرح ورووبل روی نما، بالای ورودی سمت میدان است
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Юрий Д.К. · CC BY 4.0
- هتل را ساوا ماموتف همراه با ساختمان بزرگ اپرا که بعدها کنار گذاشته شد در نظر گرفته بود.
- در 1899 ماموتف در پرونده‌ای مربوط به راه‌آهن دستگیر شد و ساختمان بدون او تمام شد.
- پروژه را ویلیام والکوت آغاز کرد و لو کِکوشف معمار ارشد ساخت بود.
- در دسامبر 1901 ساختمان نیمه‌تمام 41.5 ساعت سوخت: آتش از دودکش اتاق سماور برخاست.
- نماها 23 پنل سرامیکی و کتیبه‌ای از ماژولیکا با سخنانی از فریدریش نیچه دارند.
- در 1918 «متروپل» به «دومین خانه‌ی شوراها» تبدیل شد: کمیته‌ی اجرایی مرکزی سراسر روسیه در رستوران پیشین نشست داشت و لنین و تروتسکی در آن سخنرانی کردند.
🚶 پیاده
2
🏛 تئاتر بولشوی (Большой театр)
تئاتر اصلی اپرا و باله کشور، با رواق هشت‌ستونه و ارابهٔ چهار‌اسبهٔ آپولو بالای ورودی.
عکس با ارابهٔ آپولو و میدان با فواره؛ در باجه‌های بلیت در بال چپ می‌توانید دربارهٔ بلیت‌های شب بپرسید
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Юрий Д.К. · CC BY 4.0
- روز تأسیس تئاتر 28 مارس 1776 به شمار می‌آید، زمانی که شاهزاده پیوتر اوروسوف از کاترین دوم حق برگزاری نمایش‌های تئاتری را گرفت.
- ساختمان کنونی، به طراحی اوسیپ بووه، در 18 ژانویهٔ 1825 با پیش‌درآمد «پیروزی موزها» افتتاح شد.
- پس از آتش‌سوزی 1853 فقط دیوارها و ستون‌ها ماند؛ آلبرت کاووس تئاتر را در سه سال بازسازی کرد و در 20 اوت 1856 دوباره باز شد.
- ارابهٔ برنزی آپولو اثر پیوتر کلودت پس از آتش‌سوزی 1853 جای مجسمهٔ مرمر قبلی را گرفت.
- پردهٔ مشهور زربفت به طراحی فیودور فیودورفسکی در 1955 پدید آمد.
- صحنهٔ تاریخی از 2005 تا 2011 بازسازی شد و در 28 اکتبر 2011 دوباره افتتاح شد.
- از اکتبر 1941 تا ژوئیهٔ 1943 تئاتر در تبعید در کویبیشف کار می‌کرد.
🚶 پیاده
3
🚶 کوچه‌ی کامرگرسکی (Камергерский переулок)
کوچه‌ای ویژه‌ی عابر پیاده میان تورسکایا و بولشایا دمیتروکا، با ساختمان تئاتر هنری مسکو به نام چخوف و مجسمه‌هایی در ورودی.
تئاتر هنر مسکو و کافه‌های فضای باز
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Rakoon · CC0
- نام از مقامات ساکن اینجا با لقب درباری کامرهر (پیشخدمت مخصوص) آمده؛ در 1923–1992 «گذرگاه تئاتر هنری» بود.
- کوچه در 26 اکتبر 1998 پیاده‌راه شد.
- بازسازی ساختمان برای تئاتر هنری مسکو را ساوا موروزف با 300 هزار روبل پرداخت و فئودور شخته‌ل طراحی را رایگان انجام داد.
- چراغ‌های خیابان کوچه طبق طرح‌های شخته‌ل ساخته شد.
- در دهه‌ی 1920 کافه‌ی «موزه‌ی دهم» اینجا بود که مایاکوفسکی، یسنین و بریوسوف به آن می‌آمدند.
- در کوچه دو موزه است: موزه‌ی تئاتر هنری مسکو و موزه‌ی سرگئی پروکوفیف.
🚶 پیاده
4
🏛 خانهٔ یلیسیف (فروشگاه سابق یلیسیفسکی) (Дом Елисеева (бывший Елисеевский магазин))
Тверская ул., 14
نمای نئوگوتیک و ویترین‌های 1901؛ خود سالن مواد غذایی از 2021 بسته است.
نوگوتیک از 1901 - از بیرون
📖 بیشتر دربارهٔ مکانجمع کردن
© Mike1979 Russia · CC BY-SA 3.0
© Aniacra · CC BY-SA 4.0
- گریگوری یلیسیف عمارت سابق کوزیتسکایا را در 1898 خرید؛ معمار بارانوفسکی تبدیل آن به فروشگاه را رهبری کرد.
- سه سال ساختمان در داربست چوبی پیچیده ماند و مردم شهر می‌پرسیدند درونش چیست؛ داربست صبح روز گشایش برچیده شد.
- فروشگاه در 23 ژانویه (5 فوریه) 1901 گشایش یافت؛ گیلیاروفسکی مراسم را در «مسکو و مسکوییان» وصف کرد.
- ورودی بخش شراب از کوچهٔ کوزیتسکی ساخته شد: فروش شراب در 100 متری کلیسا ممنوع بود و صومعهٔ استراستنوی 90 متر آن‌سو بود.
- چیدن کالاها به شکل هرم، که بعدها بسیاری از فروشگاه‌ها تقلید کردند، ایدهٔ یلیسیف بود.
- از دههٔ 1920 فروشگاه رسماً «گاسترونوم شمارهٔ 1» نام داشت.
- در اوایل دههٔ 1980، در «پرونده یلیسیفسکی»، سوکولوف، مدیر فروشگاه، به اعدام محکوم شد.