🏛 صومعه‌ی ساوینو-استوروژفسکی (Саввино-Сторожевский монастырь)

Звенигород, Ратехинское ш., 8

صومعه‌ای از قرن 14 بر تپه‌ی استوروژی بالای رود مسکوا، بنیان‌گذاشته‌ی شاگرد سرگیوس رادونژی؛ در مرکزش کلیسای جامع میلاد سنگ‌سفید از اوایل قرن 15 است.

صومعه در 1398 به درخواست شاهزاده زونیگورود، یوری دمیتریویچ، تأسیس شد.
در زمان تزار الکسی میخائیلوویچ صومعه اقامتگاه ییلاقی سلطنتی شد: تالارهای تزاریتسا و کاخ سلطنتی اینجا ساخته شد.
تالار غذاخوری سفره‌خانه‌ی 1652–1654 حدود 500 مترمربع است، بیش از «کاخ وجوه» کرملین (495 مترمربع).
ورودی تشریفاتی نیست: از دروازه‌ی مقدس پله‌ای از زیرزمین کلیسای تثلیث بالا می‌رود، به‌طوری که کلیسای جامع انگار از زمین می‌روید.
طبق افسانه در 1812 سنت ساوا بر اوژن دو بوهارنه ظاهر شد و فرمان داد به صومعه دست نزند، و فرانسوی‌ها آن را غارت نکردند.
«ناقوس بزرگ» 35 تنی که بر نشان زونیگورود است در 1941 درهم شکسته شد؛ در قرن 21 ناقوسی تازه و هم‌وزن آویخته شد.
بخش‌هایی از «پرواز» آلوف و ناومف اینجا فیلمبرداری شد و تارکوفسکی کلبه‌ای کنار برکه را برای «سولاریس» نزدیک اینجا فیلم گرفت.

بخشی از این مسیرها