🏛 صومعه‌ی نیکولو-پِروینسکی (Николо-Перервинский монастырь)

Шоссейная ул., 82

صومعه‌ای بر دماغه‌ی پیشین کنار رود مسکوا: کلیسای جامع عظیم ایبری از اوایل سده بیستم، کلیسای سنت نیکلاس و یک حوزه‌ی علمیه.

صومعه نخستین بار در دفاتر کاداستر 1573/74 نام برده شده - آن زمان «خالی» و ویران بود.
در اواخر سده 17 پاتریارک آدریان صومعه را اقامتگاه تابستانی کرد و در 1700 کلیسای جامع تازه‌ی سنت نیکلاس را تقدیس کرد.
از دهه‌ی 1660 صومعه مالک نمازخانه‌ی ایبری کنار دروازه‌ی رستاخیز در میدان سرخ بود - منبع اصلی درآمدش.
حوزه‌ی علمیه‌ی پِروینسکی در 1775 اینجا گشایش یافت و در 9 مه همان سال کاترین دوم از صومعه دیدن کرد.
در 1812 فرانسوی‌ها بیش از یک ماه صومعه را اشغال کردند و در کلیسای پایین سنت سرگی خوردند و خوابیدند.
در دهه‌ی 1830 معمار میخائیل بووه ساختمان‌های حجره‌ها را به سبک یکدست امپایر بازسازی کرد.
کلیسای جامع ایبری، اثر معمار پیوتر وینوگرادوف، در 7 سپتامبر 1908 تقدیس شد.
در اواخر دهه‌ی 1960 کلیسای جامع به کارگاه کارخانه تبدیل و با دال‌های بتنی به سه طبقه تقسیم شد.